Piotr z Sycowa (Rymanni)

Z Syców Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Disambig.svg To hasło dotyczy Piotra z Sycowa znanego też jako Piotr Rymanni. Zobacz inne znaczenia tego słowa.
Piotr z Sycowa
Data i miejsce
urodzenia
bd.
Data i miejsce
śmierci
23 grudnia 1475

Piotr z Sycowa (zm. 23 grudnia 1475) – administrator i wikariusz generalny diecezji wrocławskiej w XV wieku.

Biografia[edytuj]

Piotr Rymanni pojawił się w źródłach w 1423 roku jako kleryk diecezji wrocławskiej i notariusz. Na uniwersytecie w Wiedniu uzyskał tytuł magistra sztuk. Zapewne z Wiednia wyruszył do Rzymu, aby tam, po uzyskaniu stopnia doktora dekretów, rozpocząć pracę w kurii papieskiej. W Rzymie spotykamy go w 1431 roku w roli pisarza dokumentów papieskich. Na Śląsk powrócił prawdopodobnie po śmierci papieża Eugeniusza IV w 1447 roku i osiadł w 1448 roku we Wrocławiu, gdzie został członkiem kapituły katedralnej. We wrocławskim środowisku kościelnym pełnił bardzo wysokie funkcje: był administratorem diecezji, wikariuszem generalnym i oficjałem. Uaktywnił się również politycznie. Był jednym z przedstawicieli miasta Wrocławia w sporze z królem Jerzym z Podiebradów. Jako przeciwnik króla brał udział w poselstwie wrocławian do Rzymu w 1459 roku, dlatego w obawie przed represjami ze strony czeskiego władcy, musiał uchodzić z Wrocławia w przebraniu. Później wraz z kanonikiem Andrzejem Waynerem uczestniczył w pertraktacjach pokojowych. Kanonik Piotr z Sycowa zmarł 23 grudnia 1475 roku, zgromadzone zaś za życia środki, płynące z posiadanych beneficjów (dysponował kustodiami w kolegiatach głogowskiej i raciborskiej, parafią w Świdnicy oraz altarią świętego Michała w katedrze wrocławskiej przeznaczył na rzecz szkoły katedralnej oraz dla ubogich i chorych kapłanów.

Źródła[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • T. Kulak i W. Mrozowicz Syców i okolice od czasów najdawniejszych po współczesność. Wrocław-Syców 2000, s. 75-76.